SKS Bałtyk Gdynia

Sobota była intensywnym dniem dla fanatyków Bałtyku. Nasi delegaci pojawili się w kilku miejscach, w tym w Turku i w Lęborku. W dalekim Turku, choć nie w Finlandii a w Wielkopolsce, obecna była delegacja Kadłubów, którzy natrafili na klimat pełen folkloru i absolutny brak jakiejkolwiek zorganizowanej grupy kibiców Tura.

Wyjątkiem był zbierający do puszki koleś, który zbierał na zorganizowanie wyjazdu do Jarocina, ale chyba niewiele uzbierał, bo otrzymywał od miejscowych rumpli tylko krzywe spojrzenia i pytania, kto na ten wyjazd ma jechać, jak nikogo nie ma. Nie było żadnych flag, zero dopingu, za płotem stała grupka w wieku 9-14 lat i chyba nie mieli na bilety, bo na protest to nie wyglądało. Niemrawe w Turku było wszystko, od baby w sklepie, która na „dzień dobry” odpowiedziała „mhmm”, poprzez miejscowych żuli, którzy niemiłosiernie bluzgali z trybun na swoich piłkarzy, do trenera Tura włącznie, który jakby wyglądał jakby dopiero co pierdyknął szlampę i mu mowę odjęło. Pełen folklor, a do tego dostosowali się piłkarze Bałtyku i zagrali na takim poziomie jak cała oprawa sobotniego spotkania. Ciekawostką był ciemnoskóry zawodnik w czerwonym stroju (w takich kolorach grali miejscowi) wyglądający jak gracz futbolu amerykańskiego, okrzyknięty „Mumbą z Zielonej Mili”.

W tym samym czasie inna grupa Kadłubów zwiedzała Północną Polskę. Część odwiedziła mecz przyjaciół z Pogoni Lębork z Fan Clubem Gryfa Słupsk z Dębnicy Kaszubskiej, na którym kibicem Pogoni prowadzili dobry doping i bawili się przy oprawie ultras.



W niedzielę przyjaciele z Kotwicy Kołobrzeg mimo przygód dotarli jednak do Gdańska, do którego wybierała się również grupa Bałtykowców. Z powodów niezależnych od nas, ostatecznie zrezygnowano z próby dotarcia na Traugutta.