SKS Bałtyk Gdynia

Jarocin to 25-cio tysięczne miasteczko w Wielkopolsce leżące 50 kilometrów od Kalisza i prawie 70 od Poznania. Działający tu Fan Club Lecha całkowicie dominuje scenę kibicowską miasteczka, a kibice Jaroty to także kibice Lecha Poznań.
Samo miasteczko założone w XIII wieku, roziwjało się prężnie aż do wojen szwedzkich. Było to wielkopolskie centrum kupieckie gdzie organizowano aż osiem wielkich jarmarków rocznie. O zamożności mieszkańców średniowiecznego Jarocina świadczą wpisy z księgi studentów Uniwersytetu w Krakowie, na którym studiowało ponad dwudziestu studentów z Jarocina. Niestety Szwedzi napadli, ograbili i miasteczko zaczęło gospodarczo i ekonomicznie podupadać.
Z czego znany jest obecnie Jarocin?

Oczywiście z festiwalu „wolności”. Wolności słowa, ubioru, była to za komuny taka alternatywa dla rzeczywistości, choć niektórzy sugerowali jakoby władza kontrolowała ów zlot narkusów i miłośników tanich win. Fajne tam grały kapele Dżem, Kat i inne sławy, ale też prawdziwe kupy nikomu nie znane. Młodzież zwyrodniała spotykała się tam chlać, ćpać, ruchać się po kątach i wkurwiać milicję i komunistyczne władze. Zacne to cele, może poza tym ćpaniem, ale niestety po upadku komuny, festiwal zmienił swe oblicze i stał się, o ironio, ostoją lewactwa właśnie. Punki zjeżdżały się do Jarocina manifestować swoją ... miłość do anarchii, brudu i bałaganu i coraz częściej wspierały ich grupy młodych antyglobalistów, dredowatych miłośników Cze Gewary. Palono marychę, wąchano klej i bito się z ... depeszami i skinami, którzy zjeżdżali tam specjalnie aby lać „brudasów”. Po pewnym czasie festiwal zlikwidowano i ostanio wznowiono ale już bez echa. Lewactwo teraz nie takie głośne a i kleju też się już nie wącha.
Nie będę pisał o licznych zabytkach i muzeach, kinach i lokalach bo i za bardzo nie ma czego opisywać. Przejdźmy więc króciutko do samej Jaroty i zanim cokolwiek napiszę zapoznam was z opinią „Subiektynego Kałduba” zapytanego co myśli o Jarocinie i JKS-sie:

„Chcę poznawać świat ale nie wiem jak
Kto mi powie prawdę o tym jak to zrobić mam?

Spytaj milicjanta
On ci prawdę powie!
Spytaj milicjanta
On ci wskaże drogę!”

W latach 80-tych w mojej piwnicy był nasz klub, w którym z rozwieszonymi flagami Bałtyku w tle słuchało się takich jak te przekazów. Grzało się wina, co chwilę na osiedlu była jakaś zadyma. Nie chcieliśmy poznawać świata z pomocą milicjantów. W Jarocinie w tych czasach odbywał się festiwal, znany z krzewienia muzyki, która była prawdziwym buntem podszytym antykomuną ... nikt wtedy nie słyszał o Jarocie Jarocin. Jest to klub, który powstał zdaje się niedawno, nawet nie chce mi się wchodzić na ich stronę i sprawdzać, są wytrwalsi ode mnie. W związku z tym, iż Jarota jako ekipa futbolowa nie przedstawia sobą nic, można o niej napisać dużo... i złego i dobrego. Wychodząc z założenia, że opisując nicość mamy prawo pełnej dowolności. Nie byłem nigdy w Jarocinie i pewnie nigdy nie będę. Raz, że nie byłem punkiem, a dwa, że Bałtyk już z rzeczoną dumą jarocińskich pól w Jarocinie nie zagra. Raz, że grają w Poznaniu na Warcie, dwa że ... Nie ,nie - Jarota nie spadnie, heh, Jarota nigdy nie spadnie!!! więc chyba Bałtyk awa ... Dobra, bez ciśnień.
Nie wiem jakie piwo sprzedają w tamtejszych wyszynkach i nie wiem czy parkowe obnażary lubią poezję Norwida. Nie wiem, czy miejscowy funkcjonariusz jest tępym chamem, łasym na łapówki, czy cierpiącym na ból istnienia koneserem malarstwa holenderskiego, okresu renesansu. W związku z tym, iż tylu rzeczy nie wiem, na temat przysiółka zwanego Jarocin, będę bardzo wdzięczny obecnym na dzisiejszym meczu rzeszom fanów Bałtyku o wyjaśnienie tych palących tajemnic. Może owe tajemnice wyjaśnią obecni w Gdyni jarocinianie (?), nie mam tu na myśli kibiców, bo tych napewno nie będzie, ale można zapytać kierownika drużyny. No może pana milicjanta zostawmy jego rozterkom. Natomiast kwestie napitków, tudzież wielkopolskich szansonistek zapewne poznamy na wiosnę i zgodnie ze staropolską maksymą „Pijmy wino, gdy na dworze jesień i zawierucha - po nim przyjemniej się rucha”.
Opis taktyczny zespołu J i główne cechy chuligańskiej ekipy J pozostawię bardziej wytrawnym twórcom. Co i tak nie zmienia faktu, że zapodaną maksymę w życie wprowadzić czas. To już niestety koniec mych rozbudowanych refleksji n.t. Jaroty Jarocin. Może rzeczywiście warto wydać tę książkę...?